Işınla Beni Scotty!

Ben bilmiyor muyum öyle parçacıklı taşımacılık falan bize gelmez, gelse de sırası bize düşmez. 

Hem ben bilmiyor muyum, alemler içinde neydi bu alem? 
Hem bir de şey var tabi "Ne der bu el alem!"

Ah Scotty...

Bi' bilsen aslında ne çok şey biliyorum ben..

Bildiklerim hep yaşadığımdan azade, gördüklerim hep hayrete, hep hasrete...

Sen de cırcır böceklerini bil, ötsünler, duy isterdim. Duyduğunda, duyduğumda olan şeyden sen de ol dilerdim. Anlamlar kat isterdim, aman'a yaman'a. Filler mesela! Gördükçe gözün yuvasından sızsın isterdim: Arı kuşlarına, bukalemuna. Karga var! İnanmamalısın yaşına, yaşadığına. Kar var, yağmur var, mavi var, bulut var, ay var! Yani demem o ki: Var oğlu var! Sen de böylesi şaşır, taşır isterdim...

İnan olsun biliyorum be Scotty, bugünü de, dünü de!

Allasen  bu dünyada değil mi gülüm de, ölüm de!

Hasleti kendine çok olanı da var, dar geleni de.

Ah Scotty...

Demem o ki:

İnsan diye de bir şey var, şeytanı da meleği de kendi içinde...

Düşmeseydim mesela âlemler içinden bu âleme, dellenmezdim ben de böylece böylesi âdemler içinde! Demem o ki yani özetle: Biri tutmuş, biri pişirmiş, biri yemiş, bir diğeri de "Hani bana hani bana!" demiş zamanıydı bu işte! Böyle böyle tükettik biz de güzeli kendi içinde...

Bil isterdim Scotty, anla isterdim. Susmanın aptallıkla, sevmenin zayıflıkla ilgisi olmadığını; 'birinin acısından o tabağa meze olmaz'ın lazım'lığını; evvel zamanda kalanın kalburda da saman bırakmadığını; anlayışın işteş, sevişmenin sesteş yapıldığını; 'kötünün iyisi' numarasından, aranılan kişiye ulaşılamayacağını bil isterdim.

Bil isterdim Scotty! Bil ki benden sonra, bir daha yolun düşerse bu dünyaya, yapabilmeye kâdir olduklarını belki biraz anla. Adaletin ve merhametin, yalnızca gücün sahibi olan taraflarca sağlanabileceğini unutma mesela. Bu gücü sana verenin, merhametine hâsıl olması gerekenin de bizzat kendisi olduğunu anımsa. Dürüstlüğe sahip olanın, bir kenarda dürdüğü defterle hesap tutmadığı kısmını da atlama. Adil ve müşfik olmak, yapabileceklerini yapmamayı seçtiğinde mümkün olur, hatırla. İnsaf, senin kendine lâyık gördüklerinde sırdır, isterim ki benden sonra, senin vermediğini de bir başkasından umma…

Ah Scotty...

Yoruldum biraz. Ben de yıldızları doldurdum gizliden hep ağzıma. Gelişine-gidişine; gündüzüne-gecesine; yalanına-gerçeğine... Ne dedimse-ne sustumsa astım bir bir zamanına, kalanına...

Bu benim göğüm Scotty! Güneşte durup da öyle aşağılara bakma. Anlama beni Scotty, vazgeçtim, anlama! Varsa fazladan yerin, giderken beni de ışınla. Yoksa sen de orada durup da, boş yere ışığımı kapama...