Gölgesiz’e Mektup

Gölgesiz,

Uzundur su geçirmeyen kaplarda yaşarken izliyorum seni. Uzundur korunaklı sandığın o plastikler içinde, kabına göre şekil alışını; dokunsalar kırılacak gibi bir bedeni, bir o yana bir bu yana taşıyışını seyrediyorum. Eğer bir hayatı yaşamanın bedeli de fiyatla ölçülebilseydi, lüks bile denirdi seninkine, amenna! Gel gör ki Gölgesiz, önce kendin işiyorsun, o su geçirmez diye saklandığın kabına..

‘Yaşamak’ diyorum, ciğerine çekeceğin havayı öyle başkasının insafının ardına saklamakla olmaz, ‘yaşamak’ diyorum deriiiin bir ciğer şişkinliğiyle bıraktığın nefestir şu hayatta. Yaşasana Gölgesiz, yaşasana! Güneş vuruyor ardına, kabının gölgesini uzatıyor, içinde sen yoksun, olsana! Açsana şu ‘Ne derler’in kapağını artık, gerekiyorsa yırtsana! Göstersene yüzünün gerçeğini, aynada kendine bir baksana!

Hacmi olmayanın hayatı da olmaz, unutma. "Uysallık" afyon şurubudur her köle olana ve sen ne de güzel uysalsın bırakıldığın o rafta! Alınır-satılırsın da bir gün, kıymetin var sanırsın bir iki tezgahta. Kıymet dediğin de zaten, sana biçilen o fiyatta..

Geleceksin ve gideceksin, bir gün "var" diyecekler sana, bir gün "yok"; "Gölgesizdi" diyecekler, "yani ha vardı, ha yok." Ne geçtiğin zamanda, ne de geçtiğin insanda bilinirsin, yani silinirsin. Hayat senin tabii ya, sen bilirsin..

Gel gör ki Gölgesiz, bir gün gelir, gölgesizliğin artık şahsiyetsizliğin oluverir. İşte o gün tanınmaya başlarsın, tanımlanırsın: Onun bunun günahıyla beslerler seni, lazım geldikçe de yem ederler. Bal gibi de artık kötü'ye hizmet edersin, hizmet edensin. Gölgesizliğin ağırlığı sadece kendineydi bilirsin; şahsiyetsizlik öyle mi? Koka koka çürütür içini, siner değdiğin herkese, her yere. Yürüdüğün her yoldan geçen için, kesife bir yüz ekşitmedir hem gelmişliğin hem de geçmişliğin. Hayat senin tabii ya, sindiğinde artık başka hayatlara, bir tek bilecek olan da elbette artık sen değilsin..

Yani demem o ki Gölgesiz, varlığını eline, güneşi ardına al ki, şahsiyetsiz diye bilineceğin o yollardan geri dön artık yaşama, yaşamaya. Bu, seni koyduğum kutuyu kapatırken, senin için kalan tek temennim bu hayatta..